Saturday, August 30, 2014

புலிப்பார்வையில் சீருடை மட்டும்தான் பிரச்சினையா?

2009ம் வருடம் மே 18 அன்று மதியம், போர் முடிந்தது என்று அறிவிக்கிறது இலங்கை அரசு. அதை ஏற்று, ஐ.நா 
பெருமன்றம் மே 18 இந்திய நேரம் இரவு 11.30 மணி அளவில் போர் முடிந்தது என்று அறிவிக்கிறது. சட்டையில்லாது
கைலியை போர்த்தியபடி வெறித்த பார்வையுடன் அமர்ந்திருக்கும் சிறுவன் பாலசந்திரனுக்கு பிஸ்கட் உண்ண கொடுத்து, புகைப்படம் எடுக்கும் போது என்ன தெரியுமா நேரம்? மே 19 அன்று காலை 9.30 மணி. அடுத்த இரண்டு மணி நேரத்தில், அதாவது மே 19 மதியம் 12 மணி அளவில், பள்ளிகூட சிறுவன் பாலசந்திரனை, பாயிண்ட் பிளாங் ரேஞ்சில் வைத்து சுட்டுக் கொல்கிறது இலங்கை ராணுவம்.எந்த விதத்திலும் ஆயுதம் தூக்காத, பச்சிளம் பாலகனை சுட்டுக் கொன்றதே மனிதகுலத்திற்க்கே எதிரான படுபாதகம்.

அதிலும், போர் முடிந்தது என்று அறிவித்துவிட்டு, அதை ஐ.நாவுக்கும் தெரிவித்து விட்டு, அடுத்த நாள் தஞ்சமடைந்த சிறுவனை சுட்டுக் கொல்வது என்பது இனப்படுகொலையல்லாமல், வேறு என்ன?

இலங்கை அரசை, குற்றவாளிக் கூண்டில் நிற்கவைக்க இதை விட வேறு ஆதாரம் நமக்கு தேவையா? இந்த புகைப்படம் எடுக்கப்பட்ட சூழலும், நேரமும்தான் அழிக்க முடியாத ஆதாரங்கள். இவைதான் நாம் நாகரீக உலகிற்க்கு எடுத்துக் காட்டவேண்டிய ஆவணங்கள்.. இவைதான் உலகமக்களின் மனசாட்சியை உலுக்கிய, உலுக்க போகும் பெரும் ஆதாரங்கள்..

இதைதான், போரின் போதே பாலா பிடிபடுவது போலவும், போரின் போதே கொல்லபடுவது போலவும், சீருடை அணிவதாகவும்(கனவு என்று சப்பைக்கட்டு வேறு), தனது அபத்தமான கதை திரைக்கதை கொண்டு சிதைக்கிறார் பிரவீன் காந்தி. அவர் தமிழ் உணர்வாளர் அதனால், தவறொன்றும் இல்லை என்று சொல்வது வடிக்கட்டிய முட்டாள்தனம்..இதற்க்கு மேல் ஒன்றுமில்லை..சீருடை அணிந்த காட்சிகளை நீக்கிவிட்டாலும், பாலச்சந்திரனை கொன்ற சூழல், நாள் போன்றவற்றை சிதைத்திருக்கிறார்களே, அதை எப்படி சரி செய்ய முடியும்?

இப்படி நாம் ஆதாரங்களை சிதைத்துக் கொண்டே இருந்தால், எப்போது வஞ்சிக்கப்பட்ட நமது சமூகத்திற்க்கு நீதி கிடைக்கும்?தமிழனின் தொடரும் சாபகேடு, அறிவார்ந்த தலைமைக்கான வெற்றிடம்.. வெறும் உணர்வாளார்களை மட்டும் தலைவர்களாக கொண்டு, வள்ளுவர் கோட்டத்துக்கு எதிரே அவ்வபோது தொடர்முழக்க போராட்டம் வேண்டுமானால் நடத்தலாம். இனத்திற்க்கான நீதியை வெல்ல அறிவாயுதம் ஏந்த வேண்டும்..

நான் எப்போ வருவேன்.. எப்படி வருவேன்..

தன்னுடைய புதுப்படம் தயாரிப்பு நிலையில் இருக்கும்போதெல்லாம், அரசியலுக்கு, வந்தாலும் வருவேன்..ஆனா அது ஆண்டவன் விருப்பம்.. என்றெல்லாம் கொளுத்தி போட்டு, ரசிகர்களின் டெம்போ குறையாமல் பார்த்துக் கொள்வது ரஜினியின் வழக்கம்தான். அவரை சற்றும் ஏமாற்றமடைய விடாமல் உடனே ஊடகங்கள், ரஜினி வருவாரா? 2016 எலக்‌ஷனுக்கு எண்டரி என்றெல்லாம் தலைப்பு கொடுத்து, விவாதங்களை துவக்கி வைக்கின்றன.

உண்மையில் இது போன்ற செய்திகளுக்கு என்ன முக்கியத்துவம் இருக்கிறது? ரஜினிக்கு இருந்த அரசியல் வாய்ப்பு அடைப்பட்டு பல வருடங்கள் ஆகிவிட்டது. 1996ல் இருந்த அரசியல் சூழல், இளைஞர்களின் அரசியல் அறிவு இவையெல்லாம் வேறு. இன்றைய சூழல் முற்றிலும் வேறு.

ரஜினியின் தீவிர ரசிகர்கள் எல்லாம், இனி ரஜினி அரசியலுக்கு வரபோவதில்லை என்று ஏமாற்றத்துடன் முடிவெடுத்து, வாழ்க்கையின் பல கட்டங்களைத் தாண்டி, இன்று குழந்தைகளை கல்லூரிக்கு அனுப்பி வைத்து விட்டு, நன்கு சரிந்த தொந்தியுடன் கிடைத்த வேலைகளில் தம்மை பொருத்திக் கொண்டு ஓய்ந்துவிட்டனர்..இனி ரஜினி அரசியலுக்கு வந்தாலும், இவர்களால் ஓடியாடி பிரச்சாரம் செய்யவோ, மாற்றுக் கட்சியினருடன் மல்லுக் கட்டவோ முடியாது என்பதுதான் நிதர்சனம்

சரி போகட்டும், அரசியலில்தான் அப்படி என்ன புரட்சி கருத்துக்களை இதுவரை அவர் கூறியுள்ளார்? மணிரத்னம் வீட்டில் பெட்ரோல்பாம் விழுந்த போது, நாட்டில் சட்டஒழுங்கு சரியில்லை என்றார். கோவையில் பாம் வெடித்தபோது, இதில் வெளிநாட்டு கை இருக்கிறது. அதைவிட உள்நாட்டு கை இருக்கிறது என்று சிகரெட் பிடித்தபடி, தெள்ளத்தெளிவான கருத்தை கூறினார்.

இலங்கை ராவணன் ஆண்ட தேசம்..அனுமார் அங்கு போய் வைத்த தீ இன்னமும் எரிந்துக் கொண்டிருக்கிறது. எனவே தான் அங்கு உள்நாட்டு போர் நடக்கிறது. அங்கு அமைதியான சூழல் ஏற்பட வாய்ப்பே இல்லை. என்று தனது தீர்க்கதரிசனத்தைக் காட்டினார்.

இவரை வைத்துக் கொண்டு ஏன் இப்படி பூச்சாண்டி காட்டிக் கொண்டிருக்கிறார்கள்?